Üç hücumcu; Semih, Alex ve Niang ile başlamasına rağmen Fenerbahçe beklenen baskıyı kuramadı, gereken oyunu oynayamadı ancak gereken puanı aldı.
Sene başından beri Niang'ın hep sağ ya da sol kanata uzak forvet olarak kullanılmasını, forvetin eğer iyileşir de oynamak isterse Guiza, olmazsa Semih olmasını ve yine sağ ya da sol kanatta Dia ya da Stoch'un kullanılması gerektiğini savundum. Böylece Guiza-Semih aradağı ortamı bulacak, Niang gibi uzak forveti oynamayı çok iyi bilen bir oyuncuyla gerektiğinde forvet ikilenecek, Stoch ya da Dia'nın delici ataklarıyla top kanatlardan kesilecek. Alex ise dış saha maçlarında kenarda oturacak, gerektiğinde dahil olacak. İç sahada ise rakibin durumuna göre Alex de bu kadroda olacak.
Bence bu plan denenmesi gereken ve başarıya ulaşması muhtemel bir plan.
Kadroda Semih ve Niang'ı görünce bir an sevindim ama Topuz hayallerimi yıktı. Gerçi Alex'in varlığı ile Topuz'un yerine Stoch ya da Dia'yı beklemek Antalya gibi deplasmanda maceraperestlik olur.
Neyse maça gelirsek, Fenerbahçe sadece mücadele etti. Antalya'nın sürekli oyuna hakim olmasına rağmen kaleye sadece uzaktan şutlarla gitmesi Fenrebahçe'yi zorlamadı bile. Fenerbahçe ise yakaladığı bir kaç pozisyon haricinde tek düşüncesi gol yememek olan vasat bir Anadolu takımı görüntüsündeydi.
Neyse ki Gökhan Gönül gibi imdat çekiçleri var bu takımın. Gökhan öyle bir gol attı ki, şans, girişkenlik, akıl, teknik, seyir zevki hepsi vardı bu golde. Şahsen ben uzun süre unutmam. Ömer'in hatası bence yok.
Fenerbahçe oyun olarak hala umut vermiyor. Ama bu sezon ilk defa kötü oynayıp galip geldiler ve Trabzon ile Bursa'nın puan kaybettiği bu haftada avantaj sağladılar.
Golden sonra neredeyse tüm takımın Dünya Kupası kazanmış gibi Aykut Kocaman'a koşması da manidardı.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder