Antalya ve Trabzon maçlarından farklı olarak bu kez çok da pozisyon verdiler ama ilk golü yemelerine rağmen pes etmediler. Yüreğiyle oynayan, mücadele eden futbolcular bütünü bize biraz yabancı bir kavram.
Neyse ilk yarının sonlarında Manisa yakaladığı fırsatlardan sadece birini değerlendirse Fener'in işi çok zor olurdu. Ancak şansın da yardımıyla hakedilen bir galibiyet kazanıldı. Zaten takım böyle mücadele ettiği sürece yenilmesi de çok umursanmaz.
Semih patır patır döküldü, ama bir penaltı yaptırdı, bir de vurduğu topu Niang tamamladı üzerine düşeni yaptı. Adam döküldüğü maçta yaptı bunları. Alex ise müthiş istekli, hatta kenara gelip Aykut Kocaman'a ''Beni alma'' bile dedi. Ya da ben öyle sandım. Niang'ın kenarda oynaması zaman zaman forveti iki hatta üçlediğinden ceza sahasında daha fazla pozisyon oluşuyor. Bu sistemin tek eksiği sağda Stoch'un oynası gerekliliği, o da Alex varken olmuyor. Mehmet'in ortasahaya gelmesiyle Niang-Semih-Stoch ile klasik 4-3-3 istiyorum.
Eklemekte fayda var, geçen sene izleyip çok beğendiğim Yiğit Gökoğlan bu sene aynı yerden devam ediyor. Bu tarz adamlar İngiltere'de çıksa Ferguson kaçırmaz. Yetenekli adamları seviyorum. Bu çocuk öyle bir çocuk.
Netice itibariyle Trabzon'un yine puan kaybettiği haftada zirveyle puan farkı 2'ye düştü. Hem de 3 haftada. Hala pek umudum yok ama bunu bile kim tahmin edebilirdi ki?
Kayseri ve Beşiktaş maçlarında dananın kuyruğu kopar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder